{"id":377,"date":"2022-11-30T13:25:53","date_gmt":"2022-11-30T13:25:53","guid":{"rendered":"https:\/\/heales.org\/healesnl\/?p=377"},"modified":"2022-11-30T13:28:47","modified_gmt":"2022-11-30T13:28:47","slug":"heales-maandelijkse-nieuwsbrief-de-dood-van-de-dood-n164-november-2022-veelgestelde-vragen-over-langer-en-gezonder-leven","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/heales.org\/healesnl\/2022\/11\/30\/heales-maandelijkse-nieuwsbrief-de-dood-van-de-dood-n164-november-2022-veelgestelde-vragen-over-langer-en-gezonder-leven\/","title":{"rendered":"Heales maandelijkse nieuwsbrief. De dood van de dood. N\u00b0164. November 2022. Veelgestelde vragen over langer en gezonder leven"},"content":{"rendered":"

De medische, wetenschappelijke en technologische vooruitgang is groter dan ooit <\/span><\/i>Heales monthly newsletter. The death of death N\u00b0164<\/span><\/i><\/a>. Dit is echter nog niet genoeg om de gezonde levensverwachting te verbeteren. In 2020 en 2021 is de levensverwachting op wereldniveau voor het eerst in de afgelopen 75 jaar gedaald. Om dit verlies aan levensverwachting te boven te komen, hebben we betere wetenschappelijke samenwerking, meer onderzoek en meer inzet op regeringsniveau voor vooruitgang nodig. Tweede Verklaring van Brussel voor radicale verlenging van de levensduur: Na de Covid-tijden, verjongingstijden.<\/span><\/i> 6e Eurosymposium on Healthy Ageing. November 2022<\/span><\/i><\/a>.<\/span><\/i><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\n

Het thema van deze maand: Veelgestelde vragen over langer en <\/b>gezonder leven<\/b><\/p>\n

\n

Sinds 2016 presenteert de organisatie “<\/span>Partei f\u00fcr Gesundheitsforschung<\/span><\/a>” (vertaald: Partij voor Gezondheidsonderzoek) kandidaten voor de Duitse verkiezingen. Op hun<\/span> website<\/span><\/a> presenteren ze een lange tekst met tientallen veelgestelde vragen over het verslaan van de veroudering. Hieronder leest u een selectie van vijf van die vragen (met lichte aanpassingen).<\/span><\/p>\n

Q. Wat wordt bedoeld met “ontsnappingssnelheid voor een lang leven”?<\/b><\/p>\n

De “eerste generatie” therapie\u00ebn voor mensen zullen niet perfect zijn. Zo zullen zij sommige verouderingsschade zeer goed herstellen, andere minder goed, terwijl andere misschien helemaal niet werken. Als we gewoon dezelfde therapie\u00ebn blijven toepassen – ongeacht hoe vaak of hoe grondig – zal de minder goed of niet herstelde schade zich blijven opstapelen. Uiteindelijk zullen we pas op oudere leeftijd te maken krijgen met leeftijdsgebonden achteruitgang en dood.<\/span><\/p>\n

Om veroudering blijvend tegen te gaan, is het dus niet voldoende om de therapie\u00ebn regelmatig te herhalen. We moeten ze verbeteren en toepassen. Dit is waar het concept van “<\/span>longevity escape velocity<\/span><\/a>” (afgekort LEV – vertaald: levensduur ontsnappingssnelheid) om de hoek komt kijken. De term verwijst naar de snelheid waarmee we de grondigheid van het herstel mettertijd moeten verbeteren om te voorkomen dat de totale schade in het lichaam verder toeneemt – met andere woorden, om onze biologische leeftijd, gedefinieerd als de hoeveelheid schade in ons lichaam, constant te houden of te verminderen. Als we dit tempo bereiken, zou de resterende levensverwachting van mensen die de behandeling ondergaan dus <\/span>sneller toenemen dan dat de tijd verstrijkt<\/span><\/a> (bijvoorbeeld met meer dan een jaar per jaar). Een 52-jarige met een levensverwachting van 80 jaar (d.w.z. 28 resterende jaren) zou dus meer dan \u00e9\u00e9n levensjaar toevoegen tijdens zijn of haar 53e jaar. Zijn of haar levensverwachting zou stijgen tot meer dan 81 jaar, en het volgende jaar tot meer dan 82 jaar. Het verwachte (leeftijdsgebonden) einde van het leven zou zich dus sneller\u00a0 verwijderen dan dat het zou naderen.<\/span><\/p>\n

Het is te verwachten dat we, als we eenmaal LEV hebben bereikt, (wereldrampen en soortgelijke scenario’s uitgezonderd) nooit meer onder deze snelheid zullen komen, omdat naarmate de therapie\u00ebn grondiger worden, de hoeveelheid schade die moet worden hersteld steeds kleiner wordt (de complexiteit van veroudering is immers eindig, niet oneindig). Bijgevolg duurt het steeds langer voordat de resterende schade een kritisch niveau bereikt en neemt hoogstwaarschijnlijk ook de snelheid af waarmee de therapie\u00ebn kunnen worden verbeterd.<\/span><\/p>\n

Vergelijking met van een klif springen: de resterende levensverwachting van een mens neemt momenteel voortdurend af door veroudering, net zoals de afstand tot de grond afneemt bij een val door de zwaartekracht. Als je springt met een straalmotor op je rug, is de situatie vergelijkbaar met regelmatige “verjongingspieken”: Eerst is hij inactief – dus val je. Als je de straalmotor op tijd activeert (d.w.z. als je niet te oud bent wanneer de eerste therapie\u00ebn beschikbaar zijn – wie te oud is heeft al te veel schade opgelopen al en zal niet kunnen gered worden door de eerste therapie\u00ebn), geeft hij je lift, vertraagt hij de val en laat hij je uiteindelijk steeds verder klimmen.<\/span><\/p>\n

Q. Dat maak ik toch niet meer mee, h\u00e8?<\/b><\/p>\n

Er wordt bemoedigende vooruitgang geboekt en daarom is het niet onwaarschijnlijk dat een groot deel van de huidige bevolking baat zal hebben bij verjongingstherapie\u00ebn – dit geldt zelfs voor degenen die al op relatief hoge leeftijd zijn.<\/span><\/p>\n

Het bezwaar dat mensen al duizenden jaren tevergeefs proberen een fontein van de jeugd of onsterfelijkheid te vinden is juist. Maar hetzelfde geldt voor het vliegen, toegang tot de ruimte, de mogelijkheid om verlamde ledematen te herstellen en de vrijheid van pokken, polio en tuberculose. Al deze dingen waren honderdduizenden jaren onmogelijk totdat de nodigde technologie ontwikkeld werd en gebruikt werd. Nu zijn deze technologie\u00ebn al beschikbaar voor het grootste deel van de menselijke bevolking en wordt ze uitgebreid tot de rest.<\/span><\/p>\n

Stel dat we vandaag niets doen om het verjongingsonderzoek te versnellen. In dat geval lopen we het risico ons in onze laatste dagen af te vragen of we onszelf en miljoenen andere mensen jaren onnodig lijden hadden kunnen besparen als we maar eerder hadden besloten te handelen.<\/span><\/p>\n

Ook al komen deze behandelingen voor sommigen van ons misschien te laat, toch is het onze morele plicht om onze nakomelingen in staat te stellen te leven zonder leeftijdsgebonden ziekten en lijden, en dat kan alleen als we vandaag aan de slag gaan.<\/span><\/p>\n

Q.\u00a0 Hoe dichtbij zijn we?<\/b><\/p>\n

Volgens de Amerikaanse uitvinder en futurist Ray Kurzweil bereiken we LEV (longevity escape velocity)<\/span> over tien tot twaalf jaar (d.w.z. tegen 2030 want hij schreef het in\u00a0 2018)<\/span><\/a>.<\/span><\/p>\n

Bio-informaticus en theoretisch biogerontoloog Aubrey de Grey meent vandaag dat we 50% kans hebben om LEV te bereiken<\/span> rond het jaar 2036<\/span><\/a>. Dit zou betekenen dat mensen die op dat moment gezond genoeg zijn en vervolgens regelmatig gebruik maken van de nieuwste verjongingstherapie\u00ebn, nooit zullen sterven aan leeftijdsgerelateerde oorzaken.<\/span><\/p>\n

De Grey baseert zich onder meer op de schatting dat wij<\/span> RMR<\/span><\/a> (robuuste muisverjonging) met een waarschijnlijkheid van 50% in drie tot vijf jaar zullen realiseren.\u00a0 En op een beoordeling van de volgende factoren:<\/span><\/p>\n